De BBQ was een groot succes. Iedereen van ons bedrijf was uitgenodigd in het kamp om deel te nemen met alle voorzieningen en gelegenheid om te blijven slapen in de grote legertent.
De belangstelling was groot en al het vlees en salades gingen op omdat de hongerige buren de restjes mochten opeten, en ze kregen natuurlijk ook een drankje aangeboden.
Kortom rond twaalf uur, was het een bond gezelschap.
Helaas moesten we ons houden aan de spelregels van de camping en ging de muziekinstallatie uit. Jeremy wist uiteindelijk de grote meerderheid te mobiliseren: “Dokkum na twaalven” te verkennen.
De achterblijvers besloten vervolgens het feestje op een rustiger manier voort te zetten met gitaar muziek.
Het bleek al gauw dat het “Dokkummer uitgaansleven” niet aan de gewenste verwachtingen voldeed en zo waren de groepjes al snel terug om zich aan te sluiten bij de achterblijvers. Alleen Jan P. kon de weg niet terug vinden en met behulp van de telefonische hulpdienst (Frank) wist ook Jan de thuishaven weer te bereiken.
Het werd dus een latertje en toch op tijd weer op.
 
Meedogenloos werden megafoons gebruikt om ieder weer bij bewustzijn te krijgen.
Tent afbreken, boot begeleiden bij het takelen en vooral troep opruimen.
Sander had besloten deze laatste dag wat meer live mee te maken en stapte in bij het groepje volgers, met laptop en internetverbinding, zodat hij Arend kon blijven navigeren.
Zo stonden we op de brug bij Birdaard: Jurgen bereid om eventuele mechanische ongemakken te verhelpen, Frank met de zwembroek aan om elektrische problemen te verhelpen,
Bert met de toeter om Arend aan te moedigen en Sander met de laptop en een directe telefonische verbinding met Arend.
 
Hoe gaat dat in zijn werk?: “Arend, hoeveel leveren de panelen op en hoelang moet je nog varen?....okay,
doe maar iets meer gas (?!) maar niet meer dan.. anders halen we de finish niet”. “ ja, we lopen in op de Polen die gaan we pakken want die varen iets langzamer nu!”.

Volgende stop voor de “volgers” is Oudkerk.
In dit dorp is de organisatie schijnbaar vergeten reclame te maken voor de race met als gevolg dat een prachtig gelegen restaurant met terras aan het water gesloten is,
terwijl er tientallen dorstige mensen op het terras zijn gaan zitten.
In het verlengde van het terras is een aanlegsteiger met energie voorziening.
Precies wat Sander nodig heeft om de laptop batterij een beetje bij te laden die bijna leeg is.
De Tv-ploeg van Friesland ziet hoe Sander met de beschikbare middelen de schipper probeert te navigeren en dat levert leuke plaatjes op.
Sander is ook een prima persvoorlichter voor SCM en geeft een prachtig interview, maar ondertussen gaat hij ook door in het begeleiden van Arend. Actie televisie!
Arend komt ondertussen Oudkerk binnen varen en wordt natuurlijk ontvangen met trompetgeschal van Bert.
De tv-ploeg vraagt aan Sander of deze “toeteraar “ ook bij zijn team hoort. “ja”, zegt Sander “hij is een collega van me”. 
Als we vertrekken draait hij zich plots om en zegt tegen de filmploeg: “ o, ja .. die toeteraar is ook mijn vader!”
De collega’s vertrekken vervolgens naar de “Kleine Wielen” en het is een gepuzzel om de finish te vinden.
De te verwachte finish is niet bij het meer met het grote restaurant (welke ook niet was geïnformeerd over het event), maar tientallen meters daarvoor en moeilijk te bereiken.
 
In de eerste race hadden we door berekening en tactiek een veel beter resultaat dan gisteren en pakten we enkele minuten terug op de Polen en de Belgen.
Helaas was het gat nog aanzienlijk en niet meer te overbruggen.
Na berekening van het vervolg traject (ongeveer 6 km) was er maar 1 conclusie: vol gas! De factoren van verbruik en opbrengst gaven ons een zeer positief saldo met volgeladen batterijen.
De volgploeg begaf zich naar de finish en wachtte vol spanning af.

“Hij is gestart”. “Hij gaat goed meer dan 20 km/uur”. Sander in gesprek met Arend: “ Doe maar vol gas, het kan!”. Via de laptop van Sander krijgen we info binnen:
“ Hij passeert de een na de ander”. “ Hij haalt boten in van de openklasse. Super, super!!
Echt super hoe we op volle snelheid superieur zijn in onze klasse.
Dit geeft ook wel aan dat we het kunnen, maar dat we dit de volgende keer beter moeten afstemmen in relatie met de opbrengst van de zonnepanelen.
De eerste twee topklassers zijn al over de finish als de derde topklasser wordt verwacht. En wie zit daar achter? Super hoe arend in het kielzog van de derde topklasser finished.
Bij de finish is het dus een groot feest. We vallen elkaar in de armen en kussen elkaar (beetje overdreven:-), maar blij met deze giga overwinning zijn we zeker!
Champagne en muziek zijn onderdeel van de feestvreugde over dit resultaat, waarbij Arend en Sander zeker een pluim verdienen.

We hebben heel veel ervaring opgedaan en iedereen is er van overtuigd dat we de nu behaalde zevende plaats niet zouden hebben gehad als we nu al onze ideeën voor
verbetering zouden mogen realiseren.
Als je het klassement bekijkt zie je dat de verschillen tussen de nummers 5 t/m 7 klein zijn en dat we goed op weg zijn.
De verschillen hebben nu meer schijn van pech of geluk en dat is wat we moeten elimineren in de volgende challenge.
We gaan door en zullen volgend jaar deze boot upgraden tot een topklasse boot!

WATCH US!!!

Het was gisteren weer beren gezellig op de camping. We genieten van het heerlijke amicale sfeertje en het uitwisselen van alle solar details met anderen en natuurlijk alles onder het genot van een biertje. Er zitten een paar echte feestnummers in het team wat aanstekelijk werkt naar alle buren. Zeker na een topdag is het goed te genieten van de successen.

Na een korte nacht was het vroeg op omdat vanaf half acht al getakeld kon worden. De leiding was bang dat al het feesten de tijdsplanning in de war zou schoppen en ging alle tenten en campers langs om de mensen er op te wijzen dat er getakeld werd. Natuurlijk lagen we weer ruim op tijd in om eindeloos te wachten op de start van half tien.

Er was niet veel ruimte op de driesprong waar de start was en het was ook een waar spektakel te zien hoe de boten elkaar niet probeerde te raken en toch in de goede volgorde moesten zien te komen. Arend had zich vastgeklemd aan een rietkraak terwijl een andere boot de bocht niet kon halen en ons schampte. En zo waren er veel ongewenste contacten waarbij met boomstaken zoveel mogelijk schade werd voorkomen.

Voor de start hadden we ons verdeeld: Sander,Frank en Erik bezetten het zenuwcentrum en Jurgen, Jan en Bert waren de volgers.

We konden weer zij aan zij starten met onze Poolse vrienden en gingen nagenoeg gelijk op. Van Franeker naar Dongjum en daar op de brug zagen we dat de Polen voor lagen op ons. Jammer we moesten juist van ze winnen. In het zenuwcentrum waren ze niet nerveus hierover want de dikke sluier die voor de zon hing werkte in ons nadeel.

Bij het plaatsje Ried waren de Polen ons nog steeds voor en was de afstand aanzienlijk vergroot. Voorbij de bocht bij Berlikum zagen we dat er een lelieblad op de boeg zat bij Arend en ook bij Windesheim. Schijnbaar door een sloot gevaren vol met die vervelende “Friese plompe bladeren”.
De zon kwam er beter door maar de prestatie ging niet evenredig vooruit zodat het vermoeden bestond dat we rotzooi aan de schroef hadden. Dus het werd tijd dat Jan voorbij de brug in het water moest duiken om dit te controleren. Helaas was er niets te vinden en bleven met de vraag zitten waarom.

In Menaldum werd Bert geïnterviewd door radio Friesland. Alle vragen in het fries wat gelukkig geen probleem is voor Bert maar de antwoorden waren gewoon in het Nederlands.
Het laden gaat langzaam, dus is het zaak om de balans te houden tussen laden en verbruik. Helaas resulteerde dit in een lagere snelheid dan gisteren. Maar ons zenuwteam houd er ingewikkelde berekeningen op na om het positieve effect zo groot mogelijk te laten zijn. Heel slecht ging het niet, dus bleven we Arend ook aanmoedigen toen hij voor de tweede keer met deze tocht door Leeuwarden kwam( en trompetgeschal).

En toen op weg naar Bartlehiem. Met Luuk, Ronald en Bram hadden we afgesproken in het nietige plaatsje Wijns. Een prachtig klein dorpje met terras aan het water. Toen we konden we genieten van een eersteklas plek met drinken en uitzicht over weilanden en vooral water. Elke passant werd getrakteerd op een portie trompetgeschal wat in schril contrast stond met de rustige omgeving.
Arend passeerde zonder problemen met behoorlijke afstand op de Polen en zo bereikten we Birdaard als tussenstop. Het was bloedheet en we besloten de boot vast te leggen en zelf op het beschaduwde terras er tegenover, de volgende start af te wachten. Helaas belde Sander dat de panelen gekoeld moesten worden en Jan zag het als zijn plicht om hiervoor weer in het water te springen. Ondertussen was Jori ook gekomen om mee te helpen de panelen te koelen met bekertjes water.

De herstart ging goed en Arend spoot met 20 km/uur als een speer door het water. Gelukkig compensatie! Volverwachting zaten we in Dokkum te wachten op Arend en toen kwam er een telefoontje van Sander. Vlak voor Dokkum is Arend stil komen te liggen en herstarten lukt niet.
Paniek, wat moeten we doen. Jan en Jurgen gingen Arend opzoeken om te kijken of ze konden helpen. De tijd verstreek en Bert mocht de een na de andere concurrent over de eindstreep blazen. Ook de langzame jongens kwamen nu al over de finish. Gelukkig kwam er het bevrijdend telefoontje dat Arend de boot weer aan de praat had gekregen, en ver op achterstand kwam hij uiteindelijk aan aangemoedigd door Jeremie en Rik die ook gearriveerd waren.

De oorzaak van de problemen blijkt oververhitting van de besturing wat niet zo verwonderlijk is in deze omstandigheden. We kijken wat we kunnen doen. Morgen beter
 

Vanmorgen lekker  op tijd op. Om half acht zaten we allen met het verstrekte ontbijt voor de camper.En dan zien te ontsnappen uit de drukte. Met zijn allen naar de “te water lating” en toen een plekje zien te vinden om de start af te wachten. We vonden een geschikt Duits jacht waar de beste man ons eerst niet begreep: “Nein ich bleib hier!” Gelukkig drong het tot hem door dat we alleen langszij wilde komen en werd hij alras vriendelijker en belangstellender.  Nu begon het lange wachten van een uur voor de start en probeerde we de tv aandacht te trekken door wat getoeter op de trompet. Sander, Jurgen en Frank bemanden het zenuwcentrum en Jan, Erik en Bert waren de volgers in de TDC-SCM-ITM auto van Bert om in te kunnen grijpen bij calamiteiten en voor de muzikale begeleiding. De volgers gingen na de start  meteen naar een brug bij Witmarsen. In de volgorde van klassement waren ze vertrokken en passeerden de eerste de brug bij Witmarsen. Toen Arend in de bocht zichtbaar werd met vlak voor zich Yellow Sunsation konden we hem aanmoedigen met veel trompet lawaai en we zagen we hem inlopen op Sunsation.  Vlak voor de brug kreeg Yellow Sunsation pech en scheerde Arend vrolijk voorbij. Het vervolg was een smalle sloot waar soms in het midden de rietstengels groeiden. Gevaarlijk voor de schroef dus. Ook bleek dat velen een verkeerde afslag namen en daardoor op achterstand kwamen, maar Arend had zich goed voorbereid waardoor hij wist wat er komen ging.

Wij vervolgende onze weg naar het volgende aanmoedigingspunt bij Kimswerd. De mensen waren enthousiast over de trompet en een oudere man vroeg het Friese volkslied te spelen. Dat had natuurlijk gekunt als hij de melodie zou zingen…, maar toen werd het stil?. Onder de lange brug weergalmde de toeter van onze boot geweldig.  Bij het volgende punt stond politie op de brug met twee jongens in zwembroek. De jongens waren in het water gesprongen om hun boot te hulp te schieten, maar bewoners hadden de politie gewaarschuwd omdat ze dachten dat jongen vuil in het water dumpten. De jongens moesten heel veel tekst en uitleg geven voordat de politie ze liet gaan. Uiteindelijk kwamen wij zonder kleerscheuren in Harlingen aan en Arend ook. Een geweldige prestatie we zijn nu vast de Belgen (Yellow Sunsation voorbij en hebben de Polen vanFiten Solarteam uit Gdynia nog voor ons. Het verschil t.o.v. van het vorige klassement bedroeg precies 13 minuten.    Van 12 to 3 moesten we wachten en het werd steeds warmer. Gelukkig genoeg tijd om de accu’s weer vol te krijgen. Om 3 uur was het weer zo ver. Er was een lijn over het water gespannen waar de starters zich aan vast moesten houden. Het starten werd gedaan door de burgermeester van Harlingen. Er werd gestart met twee tegelijk wat wel direct een wedstrijd effect geeft. De boten in de topklasse vertrokken als eerste en het is een prachtig gezicht om te zien hoe bepaalde boten zich verheffen uit het water en op een paar smalle vleugels over het water “vliegen”.  Arend mocht het opnemen in een directe strijd tegen de Pool. Geweldig.. onze boot gaat als een speer en voor de brug ligt Arend de Pool al ruim 5 meter voor. Met een hoge snelheid van ongeveer 15 km/uur stoof Arend richting Franeker over het Prinses Margriet kanaal. Met de 3 begeleiders probeerden we een brug te bereiken halverwege maar deze was helaas niet te bereiken. Via een omweg kwamen we er toch maar zaken nog net in de verte onze boot verdwijnen. Nog een trompetsalvo en snel naar de finish. We konden niet in de buurt van de finish parkeren dus een flink stuk lopen. Jan kreeg telefoon van Sander: problemen! Jan en Erik in looppas terug naar de auto en Bert richting finish voor het geval het mee zou vallen. Gelukkig viel het mee. Het vermogen was wat beperkt door oververhitting van de motorcontroller, maar dat bleek later opgelost te kunnen worden door een betere koeling. Ondertussen was er gelukkig iemand om Arend te verwelkomen bij de finish met lawaai en kon Bert ook een plekje zoeken voor de boot. Vanmiddag waren we derde in de wedstrijd en in totaal zijn we nu twee plaatsen opgeschoven naar boven. Topdag!!!  
 

Zicht vanuit de solarboot.

Geweldig om dan over het (voor een solarboot) ruige meer te varen. Als klein bootje heb je dan respect voor iedere grote boot waar je om heen moet varen. Iedere golf probeer je dan recht op te varen, zodat je geen water in je boot krijgt. Dan verschijnt er aan de linker kant een Skutsje, als dat maar goed gaat. Bij goed kijken hangen daar Solar Team spandoeken. Daar staat iedereen van het hoofdkantoor te zwaaien en volgen ze mijn route op het Slotermeer.

Bij ruig water, en vooral als dan de neus van het bootje onder water verdwijnt en een enorme lading water mijn cockpit in gaat scheppen, vervloek ik het ding nog wel eens. Maar bij het volgen door zo'n leuke menigte is het Slotermeer toch een hoogtepunt in de race. Hoofdkantoor bedankt! Namens de schipper maar natuurlijk ook het gehele team.

Zoals reeds bekend was vandaag een rustdag. Eerder deze week hadden wij Henk van Rothi op bezoek. Maar vandaag was een mooi moment om onze sponsor de boot te laten zien. Ajilon engineering hebben wij ontvangen in onze tent en een rondleiding gegeven door de paddock. Daar hebben zij onze boot bekeken en zijn er ook creatieve ideeën ontstaan. Wellicht voor volgend jaar...

Vandaag hebben wij ook 2 schroeven getest. Wij noemen die Marim 1 en Marim 2. Marim 1, waar wij de vorige etappes ook mee hebben gevaren, is het meest efficient.

Vandaag hebben wij ook teamlid Bert ontvangen. Deze gaat de komende tijd muziek maken en als reporter de website bijhouden.